Տատյանայի հարմարավետ և երջանիկ կյանքը փոխվում է միակ որդու մահից հետո. այլևս ապրելու ոչ մի դրդապատճառ չկա: Նրա ամուսինը՝ Նիկոլայը, համոզում է նրան երեխային վերցնել մանկատնից, սակայն Տատյանայի ընտրած բոլոր երեխաներին ուղարկել են այլ ընտանիքներ։ Մնում է միայն փոքրիկ Վանյան, բայց նա չի էլ ուզում մտածել այդ մասին, քանի որ նա շատ նման է իր որդու սպանողին...Նիկոլայը, հոգնած իր կնոջ տառապանքներից, հայտնվում է իր ընկերոջ՝ Օլգայի անկողնում։ Երկուսն էլ ամաչում են Տատյանայի առաջ, բայց չեն կարողանում վերջ տալ հարաբերություններին։ Նիկոլայը ամուսնալուծություն է խնդրում։ Վերջապես հուսահատվելով՝ Տատյանան գնում է եկեղեցի։ Քահանան խորհուրդ է տալիս կորած որդու նման երեխա չփնտրել, այլ վերցնել նրան, ում սիրտը կդողա հանդիպելուց...