Շոգ ամառ էր, արևն անխնա կիզիչ էր։ Թվում էր, թե նույնիսկ երկնքի կապույտն էր խամրել։ Երկիրը չորացավ, և այն ամենը, ինչ աճեց նրա մեջ, մեռավ: Մարդիկ ու կենդանիները տառապում էին ծարավից։ Ծերերն ասում էին, որ դա տեղի է ունեցել այն պատճառով, որ անձրեւի տիրուհին՝ փերի Ռիգենտրուդը, քնել է, իսկ չար հրեղեն կախարդ Ֆոյերբարտը տեղավորվել է երկրի վրա։ Անդրեսը և նրա հարսնացուն՝ Մարենը, ճամփորդության են մեկնում Ռեգենտրուդին գտնելու և արթնացնելու համար։ Եթե ​​փերին արթնանա, ապա ամառային տաք անձրևը կջրի երկիրը, դաշտերը նորից կկանաչեն, ուրախությունը կվերադառնա մարդկանց, իսկ Անդրեսն ու Մարենը կնշեն իրենց հարսանիքը։