Տարեց դերասանուհի Ելիզավետա Լոպուխինան վստահ է, որ ճակատագիրը դաժանաբար է վարվել իր հետ։ Նա ապրել է իր կյանքը սխալ դարաշրջանում: Նրա թուլությունը տասնիններորդ դարն է, իսկ ծերության ժամանակ նա ցանկանում է ապրել այնպես, ինչպես ցանկանում է։ Նա հագնվում է ժամանակաշրջանի կոստյումներով և խնդրում է իր խնամակալներին անվանել իրեն «Լեդի Բեթսի»: Որդին վճարում է խնամողների համար - այս կերպ նա ճնշում է մեղքի զգացումը մորը բավարար ուշադրություն չդարձնելու համար: Պարզապես բուժքույրերի հետ անընդհատ ինչ-որ բան է պատահում: Առաջինն ինքնասպան է լինում դժբախտ սիրուց։ Երկրորդը հայտնաբերվել է այգում խեղդամահ եղած։ Տոնյան փորձում է գտնել մարդասպանին, իսկ Ելիզավետա Պետրովնայի որդին տուն է բերում նոր աղջկա...